Hoofdstuk 1

Het was dinsdagmiddag 17.30 uur en tijd voor het avondeten. Ik liep de vier trappen naar beneden van mijn hut op dek 5 naar de eetzaal op dek 1 en ging linksaf de gang op. Normaal gesproken was de gang uitgestorven rond deze tijd van de dag, omdat de Filippino’s dan in de kantine zaten te eten. Maar deze middag hingen sommige wat rond aan het eind van de gang, terwijl andere nieuwsgierig door de deur van de officierslounge naar binnen keken.

Ik liep naar ze toe en keek ook de lounge in. Binnen lagen boeken, videobanden, glazen en kopjes verspreid door de ruimte. Alle kastdeuren stonden open, en de videorecorder en dvd-speler stonden niet meer op hun plek maar waren op de vloer gezet.

‘Wat is hier in vredesnaam gebeurd?’ vroeg ik, terwijl ik langs de Filippino’s over de 6 cm hoge drempel de lounge instapte.

‘Oh,’ zei Mr Chavira met een grijns, ‘de Russische machinist is aan het opruimen geweest.’

Ik keek nog eens wat beter rond. Er was inderdaad een zekere orde te bespeuren in de chaos. De videobanden waren soort bij soort gelegd: Engels en Duits. Boeken idem dito. Alle kabels van de dvd-speler en videorecorder waren netjes opgerold. De glazen, kopjes en mokken waren gesorteerd.

Mr Chavira verdween in de richting van de kantine en Mike, een van de passagiers, en ik keken vragend naar Rodel. In de laatste anderhalve week aan boord hadden we gemerkt dat hij als steward meestal wel wist wat er op het schip gebeurde en wij hadden behoefte aan uitleg, zo niet aan wat roddels.

‘Wat is hier gebeurd, Rodel?’ vroeg Mike.

Rodel kwam dichterbij, terwijl hij schichtig over zijn schouder keek. Hij boog zich naar ons toe en fluisterde: ‘De Rus is gek geworden …’

###

Nieuwsgierig geworden naar meer verhalen? Lees dan Geobsedeerd door Eten, één van de verhalen uit mijn boek More Stories of Time Zones and Containers, of bezoek de Nieuwe Projecten pagina voor meer nieuws over mijn nieuwste boek project.