Uitzicht op de binnenstad van Deventer met de Lebuinus Kerk, foto genomen door Mippe en afkomstig van Photobucket
Ik was van plan om gister naar Deventer te gaan voor een bezoek aan de stad, maar door omstandigheden ging dat niet door. Eigenlijk was dat wel jammer, want ik wil graag eens een kijkje nemen in de Lebuinus Kerk aangezien daar in de crypte wat overblijfselen zijn van een oudere kerk. Maar ik weet zeker dat ik binnenkort wel eens een bezoek aan Deventer zal brengen.
Ondertussen zal ik verder gaan met het verhaal over Radboud’s leven. We zijn ondertussen aanbeland in het jaar 899 en Radboud is gekozen tot Bisschop van Utrecht. Hij was daarom verhuist van Tours naar Deventer aan de rivier de IJssel.
De Vita Radbodi, een boek dat rond 960 werd geschreven en dat het leven van Radboud beschrijft, concentreerd zich voornamelijk op het bisschoppelijke deel van Radboud’s leven. Helaas is het niet zo dat Vitas gelezen kunnen worden als een mooie opsomming van iemands leven, waarbij rekening word gehouden met historische gebeurtenissen. De mensen die in de Vitas worden beschreven waren allemaal heilig geworden, en dus was het de schrijvers van de Vitas er vooral om te doen om deze heiligen zo heilig mogelijk af te beelden.
Dit is ook het geval met de Vita van Radboud. Zo straat er bijvoorbeeld in dat toen de oude bisschop van Utrecht stierf en de geestelijken en leken van het Bisdom Utrecht een nieuwe bisschop moesten kiezen, dat het niet moeilijk voor hen was om Radboud te kiezen aangezien ‘Radboud zich door zijn verdiensten al dusdanig had bewezen dat ze hem wel moesten vragen om hun vader te worden, omdat deze man God al waardig was gebleken’. Ook koning Arnulf, had al gehoord van Radboud’s goede daden en bovendien hij had ‘met Gods wil de naam van Radboud ingegeven gekregen’.
Fresco van Bisschop Radboud, deze foto is vrij van copyrights
Ik twijfel er niet aan de Radboud een goede en oprechte persoon was, maar het is toch meer waarschijnlijk dat hij zijn benoeming tot bisschop vooral te danken was aan het feit dat hij zelf van adelijke afkomst was en goede connecties had met de rest van de Frankische adel en niet te vergeten de koninklijke familie.
De Vita verteld ons ook dat Radboud dacht dat hij niet geschikt was om bisschop te worden. Net als eerder is dit iets dat de schrijver van de Vita wel moest zeggen, want anders was de man over wie hij schreef misschien wel niet geschikt om heilige ‘te zijn’. Radboud had het grootste gedeelte van zijn leven studerend rondgebracht en studeren was duidelijk iets wat hij erg graag deed. Hij heeft natuurlijk heel goed beseft dat hij zijn study voor het grootste gedeelte op moest geven als hij de baan van bisschop aanvaarde.
Ondanks dat werd Radboud de nieuwe Bisschop van Utrecht en verhuiste hij naar Deventer. Hij werd de leider van een bisdom dat in problemen was niet alleen vanwege de aanvalen van de Vikingen, maar ook omdat het bisdom onder twee verschillende koninkrijken viel. Dit was allemaal niet makkelijk voor Radboud, maar daarover de volgende keer meer.
Verwante Verhalen
Recent Comments